Een ruwe zilveren ring, gekenmerkt door een rij schedels. De beelden roepen de dood op, hoewel het onduidelijk blijft of ze verwijzen naar een einde of naar iets dat daarbuiten ligt.
Het cijfer acht trekt de aandacht. Op zijn kant gedraaid wordt het het teken van oneindigheid, wat duidt op een cyclus zonder zichtbaar einde. Bovenaan voegt het Jadoul-embleem nog een element toe. Acht schedels en één embleem: negen. Zou dit een verborgen numerieke reeks kunnen zijn, een persoonlijke numerologische code, of gewoon een toeval?
Noch geheel mannelijk, noch vrouwelijk: de ring lijkt zich te onttrekken aan een eenvoudige classificatie. Misschien behoort hij tot een transformatieproces waarin dood, continuïteit en het onbekende dezelfde ruimte innemen.
