Een organische vorm, gevormd door onregelmatigheden die volledig zichtbaar blijven. Het oppervlak lijkt te bewegen, bijna alsof het metaal een vluchtige beweging had gevangen in plaats van een vaste vorm.
Naast La Lune suggereert de ring twee tegengestelde krachten, twee verschijningsvormen die bij dezelfde onvoltooide puzzel horen. De wervelende contouren doen denken aan de expressieve beweging van een schilderij van Van Gogh, hoewel dit een persoonlijke associatie blijft en geen definitieve interpretatie.
Misschien zijn de zon en de maan geen tegenpolen, maar fragmenten van één grotere compositie.
